Verteld door Arnold.
Bedtijd.
Vanuit de woonkamer zie ik hoe Annelies de trap op loopt met onze twee kinderen. Het is bedtijd voor ze. Luid kwebbelend keutelt het stelletje zich naar boven. Wat bof ik toch met zo’n lieve en mooie vrouw. Het had ook zo kunnen zijn dat dit mij niet gegund was in mijn leven, waarop zij gekscherend “dan had je nu wel een ander” antwoordt. Een ander, ik kan me het toch echt niet voorstellen. Dat komt omdat ik niemand ken die zich zo in mij kan inleven, zoals zij dat doet. Met haar kan ik huilen en lachen… wat een rijkdom. Ook op seksueel gebied, ondanks de haperende start.
Kennismaking.
Het is zes jaar geleden dat ik Annelies heb ontmoet. Op dat moment ben ik alleen, maar wil me een etentje in een brasserie niet ontzeggen. Iets met zelf de slingers ophangen. Het is druk in de zaak. Aan alle tafels wordt er breedvoerig gepraat en ik zit achter een biertje te wachten op mijn bestelling. Vanuit een ooghoek zie ik af en toe klanten binnenkomen, op zoek naar een plekje dat nog vrij is. Het duurt maar even dat ze teleurgesteld moeten afdruipen. Vol is vol. Dan komt er een jongedame binnen. Ook zij vraagt de bediening die rondloopt of er nog een plekje vrij is. Ze krijgt dezelfde boodschap dat de eettent afgeladen is. Maar dan zie ik dat ze nog eens met de bediening overlegt. Ze kijkt daarbij rond in de zaak. En dan gebeurt het, ze komt recht op mij aflopen en blijft bij mijn tafel staan. “Meneer”, vraagt ze, “vindt u het erg als ik hier even ga zitten? Ze hebben gezegd dat er snel een tafel voor mij vrij komt, er zijn gasten die op het punt van vertrekken staan, dus ik ben zo weer weg”. Ik knik naar de stoel tegenover mij. “Ik krijg zo dadelijk wel mijn eten, dus als u het niet vervelend vindt om daar tegenaan te kijken, ga dan maar even zitten”, antwoord ik. Omdat het zo druk is, kan het nog wel even duren tot mijn bestelling komt. “Annelies”, stelt de jonge vrouw zich voor. “Arnold”, zeg ik terug. Ze ontdoet zich van haar jas om die om de leuning van haar stoel te draperen. We raken in een geanimeerd gesprek en vergeten de tijd. “Als je ook wat eten wil, bestel maar even, ik betaal”, opper ik na een tijdje. We eten, we kwebbelen en het wordt zo gezellig dat zij het is die om mijn nummer vraagt. “Ik app je wel”, zegt ze als de avond ten einde loopt. Ik kijk haar aan met een warm gevoel dat ik niet eerder zo duidelijk had.
Niet mijn maat.
Inmiddels is er een lading aan appjes over en weer gestuurd. Ze maken me blij, maar ook een beetje zenuwachtig. Was dit een bevlieging van het moment? En als het nou zo is dat een tweede ontmoeting een afknapper is? We kunnen daar maar op één manier achter komen. Om die reden durf ik het aan om haar te vragen eens op bezoek te komen. Zeker we kunnen leuke dingen gaan doen, maar dat kan eigenlijk met iedereen. Ik wil weten of de aantrekkingskracht die ik voelde er nog steeds is. We spreken af en nu is het zover. Ik bel bij haar aan en daar staat Annelies, wat toch een mooie meid! Mijn hart slaat over, de adrenaline vloeit door mijn aderen. Ik geef haar de bloemen die ik heb meegenomen en krijg daarvoor drie kussen! Op elke wang één en voor mij, heel opvallend, ook eentje op mijn mond. “Fijn dat je er weer bent”, begroet ze me, “ik heb veel aan je gedacht. Gek hè, na één zo’n toevallig etentje”. Met een grote blije glimlach beaam ik hetzelfde. Als we even later in de kamer, zij in een stoel ik op de bank, in gesprek raken wordt er veel gekletst en gelachen. Soms komt er al een diepere vraag langs, waarbij we van elkaar merken dat we op één en dezelfde golflengte zitten, ook als het over seks gaat. Het wordt ongemerkt laat. “Blijf je hier slapen?”, vraagt Annelies wel. En òf ik dat wil. Natuurlijk wil ik dat wel! Even later liggen we in elkaars armen in haar bed. De sfeer is zo heerlijk vrolijk en ontspannen. Hoewel…dat laatste, ik kijk er van op als ze mij vraagt of ik met haar vrijen wil. “Ik heb wel een condoom in huis”, zegt ze. Als ze dat bij mij om doet, merk ik dat er iets is dat niet helemaal goed zit. “Oei die zit wel heel strak”, zeg ik met twijfel in mijn stem. “Ja sorry”, verontschuldigt Annelies zich, “mijn ex had een beetje een… kleintje”. En dan gebeurt het: mijn penis laat het afweten. Die wordt zo klein en slap dat er weinig meer mee te beginnen is. “Sorry”, hakkel ik, maar Annelies stelt me op mijn gemak: “geeft niet hoor, ik vind het fijn zo. Volgende keer beter”.
Lekkere wijn.
Het is een week later. Dit keer zal Annelies bij mij komen. Ik ben dol op koken en ben druk bezig in de keuken als de deurbel gaat. We begroeten elkaar niet enkel met een kus. Het gevoel dat dit niet meer voldoende is giert door mijn lijf. Het is zo heerlijk om tegen elkaar aangedrukt onze monden te laten spreken. Mijn tong proeft die van haar en heerlijke geuren van een frisse parfum strelen mijn neus. Mijn handen omvatten haar borsten, terwijl zij mijn billen stevig vasthoudt. De opwinding benevelt onze hoofden, we zoenen en likken, proeven elkaars speeksel en onze tongen en lippen voeren een wilde dans uit.
Het is een poos later als we aan tafel zitten en genieten van hetgeen ik klaar heb gemaakt. Er staat een mooie fles wijn op tafel, die zo lekker is dat ik maar steeds een nieuw glas voor me inschenk. Dat kan makkelijk, Annelies blijkt een langzame drinker. Als de fles leeg is, ontkurk ik een nieuwe. Mijn hoofd begint een beetje te zweven. Is dat mijn verliefdheid of is het toch de alcohol die dat veroorzaakt? Gelukkig doet alcohol niet zoveel met me, althans dat denk ik. Echter: aan het eind van de avond besef ik dat ik toch echt wel iets teveel op heb. Dat maakt de sfeer niet anders, we voelen beide een onweerstaanbare aantrekkingskracht. De sfeer ademt seks! “Kom jij eens onder de tafel”, nodigt Annelies mij uit. Daar aangekomen doet zij haar benen uit elkaar. Wij blijkt: ze draagt geen slipje! Naar haar toe gekropen ruik ik haar geur en geniet van haar smaak. Ik lik door tot ik boven mij haar kreunen hoor. Geluiden die aanzwellen als zij een hoogtepunt beleeft. Haar onderlijf schokt en drukt zich tegen mijn mond.
Kort daarna zitten we op de bank. “Zal ik jou eens lekker pijpen?”, vraagt ze. Heerlijk, wat een vooruitzicht. Maar… dan moet mijn jongeheer wel een beetje meewerken. En laat die dat nu juist niet doen! Alweer niet! Annelies kan strelen, kietelen een beetje trekken wat ze wil. Ze neemt ‘m tussen haar lippen, maar er gebeurt niets! Ze kijkt me aan met een bedenkelijk gezicht. “Jeetje Arnold, wat is dat toch met jou?”, vraagt ze. Nu kan ik niet anders dan toegeven dat ik zoveel naar de fles gegrepen heb, dat mijn penis lijkt te zeggen: joh, ik weet niet wat jij gaat doen, maar ik doe een dutje… Wat een teleurstelling. Maar Annelies geeft geen krimp. “Het komt vanzelf een keer, maak je er maar niet druk om”, troost ze mij. Ik doe mijn broek weer dicht. We kletsen nog een poos, maar als ze terug naar huis is, heb ik spijt dat ik zoveel wijn heb gehad.
Geen verwachtingen.
In de nieuwe week bellen Annelies en ik om wat er gebeurd is bij te praten. “Hij doet het gewoon hoor”, vertel ik haar, “ik heb me gisteravond en vanmorgen nog afgetrokken, hij was hartstikke hard! En ik heb condooms gekocht die mij passen, goed hè? Ik hoor Annelies eerst vrolijk lachen. Maar met ernst in haar stem vertelt ze mij dat ik niet zoveel drinken moet. “En weet je wat? Als we de volgende keer nou eerst eens met elkaar gaan liggen kroelen. Zonder verplichtingen en verwachtingen. En daarna kijken of er nog iets meer in zit. Wat denk jij, zou je dan minder zenuwachtig zijn?” Oeps, Annelies heeft mijn nervositeit blijkbaar opgemerkt. Ik had nog zo stoer en mannelijk gedaan. Hoe is het mogelijk dat ze dat doorzien heeft? “Dat beloof ik en laten we maar kijken hoe het gaat dan”, zeg ik toe.
Het condoom.
Het is onze derde ontmoeting. Overdag huren we een roeibootje en gaan een meer op, dat dicht bij ons gelegen is. Midden op het water openen we mijn picknickmand en genieten van heerlijke broodjes en drinken. Daarvan thuisgekomen hebben we ontspannen gedoucht en nu liggen we op mijn bed. Annelies ligt met haar hoofd op mijn schouder. Ze streelt eerst mijn borst en daarna mijn buik. Er heerst een dromerige sfeer van totale ontspanning. Ik merk dat haar hand steeds lager gaat. Die streelt nu over mijn penis heen en kietelt mijn balzak. Aaien mag, neuken is geen plicht, houd ik mijzelf voor. Maar dan… “Hé, kijk nou eens, meneer heeft er zin in”, lacht mijn vriendin. Als ik omlaag kijk, blijkt dat het gevoel in mijn onderlichaam niet op toeval berust. Als een vlaggenstok wijst mijn piemel richting het plafond. Annelies verplaatst zich naar onderen en steekt die in haar mond. Ik kan voelen hoezeer mijn erectie verstevigt en mijn ballen verstijven. Haar tong flitst over mijn eikel, nadat ze de voorhuid omlaag getrokken heeft. “Wat is ‘ie hard schat, ik word er nat van”, zucht Annelies. Ze likt, streelt, zuigt me dat het een aard heeft. “Liggen je condooms in het nachtkastje?”, vraagt ze. Als ik dat bevestig: “ja, ik heb nieuwe gekocht”, vindt ze die in het laatje, maakt een pakje open en zet er eentje op mijn eikel. “Let op, kunstje”, giechelt ze. Ze sluit haar lippen om mijn eikel en rolt met haar mond het condoom over de schacht naar beneden. Ik hik van het lachen.
Hoogtepunt.
Dat duurt maar kort, want oh man wat een verrukkelijke belevenis is dit! Nu Annelies op haar rug is gaan liggen houdt ze haar benen ver uiteen. Daardoor heb ik zicht op haar uitnodigende vulva. Haar prachtige lipjes glanzen van het vocht, haar knopje is hard en steekt naar buiten. Ik neem mijn penis ter hand en schuif die zo haar lichaam in. Tegelijkertijd laat ik mijn natte vinger over haar clitoris strijken. We zetten een heerlijke cadans in van stoten en ontvangen. Dat haar borsten meebewegen windt me nog verder op. Het gehijg van ons samen kent geen grenzen. Het wachten op samen seks stuwt ons op tot een gelijktijdig en daverend hoogtepunt. Haar vagina verkrampt zich om mijn erectie, mijn ballen doen bijna zeer nu ik mijn zaad in het condoom schiet. “Oh jaaa”, hoor ik als ik mijn lichaam op dat van haar neer vlei.
Achteraf heb ik er wat van geleerd. Niet teveel drank en zorgen voor een passend condoom. Maar vooral dat ik niet presteren hoef. Dat juist de ontspanning telt en niet dat ik aan iets moet voldoen. De gedachte dat vrijen meer is dan penetreren brengt ons net zoveel als die keren waarop het wel lukt. Dat de reis belangrijker is dan de eindbestemming. Over een reis gesproken: er zijn veel wegen die naar Rome leiden. Juist haar openheid over seks doet voor mij en haarzelf vele deuren open. Wat hebben Annelies en ik nog veel te ontdekken!
©afexa
