Even voorstellen.
Dit verhaal is geschreven door Jan. Hij is aan Afexa verbonden als redacteur en auteur. Hij schrijft o.a. de erotisch verhalen en recensies over vrouwvriendelijke erotische films (porna). Maar ook vertelt hij zijn verhaal als ervaringsdeskundige in het e-book Erectieverlies van Afexa, dat je bestellen kunt. Hieronder vind je een verdere overdenking van zijn hand over dat thema: wat betekent erectieverlies in de praktijk en dan vooral over het mentale aspect daarvan? Hieronder zijn persoonlijke verhaal.
Trots dat ik hem heb.
Tegenwoordig is het de gewoonte dat jongemannen zich na het sporten douchen met de onderbroek aan. In mijn jeugd is met z’n allen naakt onder de douche staan heel gewoon. Na de training of wedstrijd staan we samen in ons blootje onder de hete waterstralen en kunnen we elkaars geslacht zien. Wat doen we dan als jongemannen? We vergelijken ons gereedschap. En eerlijk gezegd: ik was zeer tevreden met wat ik ten toon kon spreiden, zelfs in een situatie van diepe rust was er genoeg om te bekijken. Kortom: ik was trots op mijn penis. Laat dat nou een ideale situatie voor een jongeman zijn. Hij wil blij zijn met wat hij heeft. Dat stemt hem tevreden en draagt bij aan zijn zelfvertrouwen en daardoor levensgeluk. Het bevestigt zijn mannelijkheid.
Oei, hij doet het niet.
Als ik mijn vrouw ontmoet, dat is inmiddels 43 jaar geleden, is er meteen sprake van seksuele aantrekkingskracht. Het duurt dan ook niet lang voordat we de daad bij het woord voegen. Wat is het fijn om zo verbonden met elkaar te zijn. In zo’n situatie duurt het niet lang voordat een man een erectie krijgt bij het vooruitzicht van een heerlijke vrijpartij. Maar wat gebeurt er bij die eerste keer? Die erectie blijft niet lang in stand en heeft iets in de trant van: ik weet niet wat jij doet, maar ik hou er mee op. Is dat erg? Nee hoor. Er zijn zoveel manieren om te vrijen. Dat staat of valt niet bij penetratieseks alleen. Echter, als het verschijnsel zich herhaalt, sluipen de twijfel en de onzekerheid over de situatie en toekomst binnen.
Eerst even wennen.
Blijkbaar moet ik aan een sekspartner wennen, althans: bij mij is er nooit een succesvolle onenightstand (in de zin van penetratieseks) voorgevallen. Dan geeft mijn lichaam geen thuis, althans mijn penis niet. Niet erg: ik ben een gever en ervaar veel voldoening als het mij lukt iemand een fijn, bevredigend moment te bezorgen. Handen en mond, ik kan er van alles mee. En eenmaal gewend, gaat mijn erectie ook gewoon doen wat hij geacht wordt te doen. En toch sluipen er twijfels binnen. Al die stoere verhalen van mannen die hem zonder problemen overal maar in kunnen steken. Feestje? Potje je-weet-wellen hoort er gewoon bij. Bij mij werkt dat blijkbaar niet zo en ik kan mij voorstellen dat er meer mannen zijn die niet zitten te wachten op allerhande losse vrijages, of als dat wel zo is, het als een probleem ervaren dat de stoere mannelijkheid op zich laat wachten.
Knagende gedachten.
Een slappe penis, wat een teleurstelling geeft dat. En schaamte bovendien. Je kunt het niet verbergen, je moet je partner confronteren met het feit. Iets dat voelt als haar (of hem) teleurstellen. Iets wat je helemaal niet wil. En er in het dagelijkse bestaan erover praten, dat kan al helemaal niet. M’n collega’s of vrienden van de voetbalclub zien me al aankomen, denk je dan. Ik praat er uiteraard wel over met mijn vrouw en een “koffie-drink-vriendin”, die ik al twintig jaar ken, waarvoor ik mantelzorger ben geweest en daarom bij mijn vertrouwelingen hoort. Maar niemand kan iets doen tegen de knagende gedachte die mijn zelfvertrouwen aantast. Het blijft de vraag: doet ‘ie het, of doet ‘ie het niet? Gevoelsmatig wordt het er niet beter op als ik me laat steriliseren. Na de behandeling maakt ik dezelfde avond alweer een wandeling door de wijk (dat hoor je ook wel eens anders), maar geestelijke bijstand is er in het ziekenhuis niet geweest. Het enige wat mijn huisarts over sperma vertelde: “de smaak en geur blijft hetzelfde”. Fijn om te weten, zeg ik met enig cynisme.
Vrijen wordt een haastklus.
Daarna gaat het in bed een periode best goed, maar ontstaat toch de situatie: van passie naar tevreden. Fysiek lukt het wel, maar de absolute voldoening raakt meer en meer uit zicht. Dat wordt helemaal teniet gedaan doordat ziekte ertoe leidt dat ik de rest van mijn leven het met medicatie moet doen, die ervoor zorgt dat erecties krijgen een moeizame aangelegenheid wordt. Voor die lichamelijke situatie heeft een door mij geraadpleegde seksuoloog geen antwoord. Wederom wend ik mij tot mijn huisarts, die mij eerst Viagra en later Cialis voorschrijft. De moeilijkheid van deze middelen bestaat uit het feit dat je eerst seksuele zin moet hebben, voordat er resultaat is (een erectie). Bovendien moet de dosis bij inname steeds iets verder worden opgehoogd, als de werking niet meer tot de gewenste situatie leidt. En als derde punt: een pilletje innemen vlak voorafgaand aan de daad doodt alle spontaniteit van het vrijen. Dat ik steeds meer moet innemen geeft me ook nog eens hartkloppingen. Is dit allemaal fysiek? Slechts ten dele: het doet ook wat met je geest. Het onvermogen maakt van seks iets om tegenop te zien. Lukt het een keertje, dan is het een haastklus. Gauw klaar, voordat “meneer” het weer laat afweten.
Erectiestoornis? Je hebt het samen.
Seks is een grote kwaliteit van het leven. In mijn jonge jaren denk ik tot ver na mijn zeventigste levensjaar ermee door te gaan. Daar is een dikke rode streep doorheen gezet. Ik moet eerst wennen aan deze nieuw ontstane realiteit. Ik heb geen invloed op de situatie: de medicatie slaat aan, maar wel tegen een hoge prijs. Daarbij gezegd: het is enkel de penetratieseks die niet meer gaat. Andere vormen blijven mogelijk, maar daar ga je als echtgenoot niet in je eentje over. Er zijn vele gesprekken met mijn vrouw geweest over de vraag: hoe nu verder? Samen vind je een antwoord als er liefde in het spel is, hoewel ik nog altijd van die momenten heb dat ik het mis. Maar een samenleven in een soort “broer-zus-verhouding” is ons gelukkig bespaard gebleven. De lieve woorden, stoute grapjes, aanrakingen, zoenen, strelen, genietmomenten van elkaars lichaam, ze zijn er allemaal nog net als vroeger, alleen dat ene niet.
Er is wat aan te doen!
Gaat het bij erectiestoornissen altijd zo als in mijn verhaal? Dat zeer zeker niet. Wie de zoekterm “oorzaken erectieproblemen” op internet invoert, komt een heel palet tegen van zaken die ervoor kunnen zorgen dat een stijve niet stijf wordt of blijft. Door dat te onderzoeken en erover te praten kun je mentaal er anders tegenover komen te staan. Want seks doe je met je hoofd! Er mag dan een enorm taboe op het onderwerp liggen, professionele behandelaars kunnen samen met de client goede resultaten boeken. De huidige tijd biedt zelfs de mogelijkheid van online consulten. Makkelijker kan het niet. Geheel vertrouwelijk, behaaglijk thuis te volgen en dus privé. Afexa is in deze, naast behandeling op locatie, zelfs gespecialiseerd in het bieden van zorg op afstand. Een introductieconsult aanvragen kan als je op hierop klikt. Bij voorbaat veel succes gewenst.
©afexa
