Verteld door Karin.
“…je mannelijkheid komt tot leven…”
“Hé jongens, ik heb iets gevonden in de pedaalemmer”, klinkt het enthousiast uit de mond van Pim. Karin, Linda en Jasper kijken hem met vragende ogen aan. “Een condoom!”, schatert Pim, “nou jongens voor de draad ermee, wat hebben jullie gisteren gedaan? Ik voel mijn wangen kleuren. Op jouw gezicht verschijnt een grote glimlach, als je de waarheid niet ontwijken kan en vertelt dat het wel erg gezellig is geweest. “Joehoeoeoe”, joelt de groep, “zie je nou wel? Jarenlang hebben we ons afgevraagd waarom het niks tussen jullie werd. En nu dit!” De mannen klappen je op je schouder, de meiden vragen me of het lekker was. De hilariteit stijgt tot het kookpunt.
Het is warm weer. Drukkend zelfs. Ideaal voor een dagje aan het strand. Ook daar kan het heet zijn, maar met een beetje wind van zee is het goed uit te houden. We verzamelen alle spullen die we nodig hebben en kleden ons alvast om. Als jij uit je boxershort stapt en je zwembroek aan wil doen heb ik even zicht op jouw penis. Hoe komt het toch dat die bijna constant hard is, vraag ik mij af. Blijkbaar hoef jij enkel maar aan uitkleden te denken of je mannelijkheid komt tot leven. Die staat rechtop als je ziet dat ik me ook omkleed. Je kijkt me met bewonderende ogen aan als je ziet dat ik mijn BH omruil voor een bovenstukje en ik mijn slipje uittrek, zodat ik mijn bikinibroekje kan aandoen.
“…Wij gaan de zee in…”
Op het strand liggen, zitten en lopen de meeste mensen in de buurt van het paviljoen. Daar is het een drukte van belang. Warm weer maakt dorstig. En veel kinderen wachten op een ijsje bij het daarvoor geopende loket. Wij lopen evenwel door en vinden een eindje verderop een fijne plek. Daar leggen we onze badhanddoeken neer en zetten de parasol op die we van ons huisje hebben meegenomen. Even later liggen we als zes bakvissen naast elkaar. Gelukkig zijn we niet vergeten een koelbox mee te nemen. Die zit tot de deksel vol met blikjes drinken die we eerst zo koud mogelijk hebben laten worden in de koelkast. Ik geniet van het uitzicht, het schreeuwen van kleine kinderen en de meeuwen, maar vooral van jou.
“Wij gaan de zee in”, zegt Karin dan. Ze staat op, net als Pim doet en rolt haar badlaken op. Ik sla er verder geen acht op. Mijn gedachten zijn veel meer bij de gebeurtenis die gisteravond plaats heeft gevonden. Ik zie het nog zo voor me. Dat ik op je schoot zat en we ons zo dierlijk hebben laten gaan. Als ik eraan denk word ik weer helemaal warm vanbinnen. Ik sla een arm om je heen. Linda heeft dat opgemerkt en kijkt me met een blije glimlach aan. Het enthousiasme waarmee onze vrienden hebben gereageerd heeft me zo’n tevreden herinnering gegeven.
Daar komen Karin en Pim weer aanlopen. Maar gek genoeg komen ze uit een andere richting dan de zee. Karin heeft een rood aangelopen hoofd. Pim wrijft over de voorkant van zijn zwembroek. Ze lopen naar de zee. Nu pas?, vraag ik mij af. En dan gaat me pas een lichtje op. Die twee hebben natuurlijk liggen vrijen in de duinen en moeten nu even afkoelen in de golven. Oef, wat een opwindende gedachte. Dat zou ik nu ook wel willen. Ik stel me het helemaal voor. De warme wind, het geluid van de zee, terwijl jij me onbedaarlijk neemt. En vooral de spanning die je voelt, omdat je niet wil dat er net mensen langs komen wandelen. Oh nee, dat kan niet, schiet er door mijn hoofd, we hebben geen condoom bij ons. Maar ik voel me zo opgewonden.
“Kom je mee?”, vraag ik jou. Je kijkt me aan met grote vraagtekens in je ogen en vraagt: “waarheen dan? Wat gaan we doen?” Ik leg mijn vinger op mijn lippen ten teken dat je niet verder moet vragen en gewoon moet doen wat ik je heb gevraagd. Net als Karin deed, rol ik mijn handdoek op en neem die mee. Jij volgt me stilletjes, tot we een eind van het strand vandaan zijn. “Ik wil jou lieverd”, zeg ik. “Ja maar schat, ik heb mijn portemonnee in het huisje laten liggen. Trouwens, ik bedenk net dat ik er ook maar één condoom in had zitten”, antwoord jij. “Dan doen we toch gewoon wat anders?”, stel ik voor, “gisteren hebben geen voorspel gehad. Dat lijkt me nu heerlijk”. Je slaat je arm om mijn schouder. “Wat ben je toch een heerlijke meid”, hoor ik je zeggen.
“Dus je wil wel?”, vraag je nog eens…”
Als we een mooi plekje in een duinpan hebben gevonden, leg ik daar het badlaken neer. “Ga maar liggen schat”, zeg ik. Jij ligt nog maar net als ik je zwembroek bij de bovenrand vastpak, over je benen schuif en vervolgens naast je in het witte zand gooi. Jawel hoor, je erectie wijst me weer als een vlaggenstok aan. Recht omhoog.
Ik omsluit de schacht met mijn vuist en beweeg die traag op en neer. Met mijn andere hand verken ik je balzak. Ik rol de ballen door mijn vingers en ondertussen blijf ik je stam masseren. In de verte hoor ik het ruisen van de zee en vliegen er af en toe meeuwen over ons heen. Een briesje doet het helmgras bewegen. De warmte van de zon doet me in een hemelse sfeer belanden. Je penis voelt warm en zwaar in mijn hand. Bij elke keer dat ik omhoogtrek, beweegt je voorhuid over de kop heen. Als ik mijn hand omlaag breng, verschijnt het kleine gleufje bovenop je eikel weer. Ik zie er voorvocht op glinsteren. Er klinken tevreden geluiden uit je mond. Wat fijn dat ik jou zo kan laten genieten, hetgeen mij ertoe brengt om dit tot het eind voort te zetten.
Ik verstevig mijn greep en versnel het tempo van mijn massage. Je ballen bewegen mee, omhoog en omlaag. Ik kietel ze. Dat zorgt ervoor dat jouw hijgen steeds dieper en intenser gaat klinken. “Oh schatje, ik ga zo komen”, grom je. Die aanwijzing is voor mij het teken om nu in een flitsend tempo te gaan rukken aan je penis. Razendsnel beweegt mijn hand op en neer, totdat plotseling je zaad ontsnapt. Het stroomt over je eikel, over de schacht naar beneden, zodat mijn vuist ermee wordt bedekt. “Oh jeetje, jij kunt het nog beter dan dat ik dat zelf kan”, kreun je, nagenietend van jouw hoogtepunt. Ondertussen lik ik mijn hand schoon. De ziltige smaak vormt in mijn hoofd een prachtige match met het zoute water van de zee.
Ik wacht even tot jij bent uit gehijgd. “Kun jij ook spuiten?’, informeer je. Ik antwoord dat me dat wel eens gelukt is, maar dat het niet elke keer hoeft. “En nu dan?”, vraag je. Ik denk even na. Omdat ik het wel eens heb meegemaakt, weet ik dat ik stevig gestimuleerd moet worden. En dat ik me volledig moet laten gaan. Dat ik de controle verlies over wat er met me gebeurt. Maar ook dat dit een wel heel erg opwindend vooruitzicht is. En hoe we dat dan moeten doen. Ik heb liever niet dat de badhanddoek helemaal nat wordt. Die hebben we straks op het strand weer nodig. “Wacht”, zeg ik, “ik heb een idee. We kunnen de handdoek dubbelvouwen, zodanig dat we er wel op kunnen liggen. Het witte zand schuurt dan onze huid niet en mocht het squirten lukken dan landt het resultaat in het zand.” “Dus je wil wel?”, vraag je nog eens. Ik knik dat ik het wel wil proberen.
“Ik geef me helemaal aan je over…”
Naast mij liggend breng je twee vingers in. Door mijn overvloedige natuurlijke glijmiddel is dat zo gedaan. Dan krom jij je vingers, om net dat stukje huid in mijn vagina te zoeken dat iets ruwer aanvoelt. Vervolgens begin je mijn g-spot teder te masseren. Wat een talent, bedenk ik stout. Met de wijsvinger van je andere hand glijd je over mijn vulvalippen. Die zijn zo vochtig geworden, dat je vingers de nattigheid naar het gevoelige knopje erboven kunnen brengen. In een kalm ritme glijdt je vinger allerlei vormpjes over mijn lippen en clitoris. Ook voel ik in mij dat je je twee vingers steeds steviger tegen mijn g-spot aandrukt.
Je houdt dit een poosje vol, totdat je je hand terugtrekt, maar je gekromde vingers echt hard tegen het overgevoelige plekje drukt en ruw wrijft. Je duim klemt nu om mijn venusheuvel. Hard wrijf je door met je vingers. Steeds sneller ga je, alsmaar harder. Ik grom van de spanning die zich in mijn lichaam aan het opbouwen is. Ik geef me helemaal aan je over. Ik ben van jou, doe met mij wat je wil. Harder, sneller, doe maar alsjeblieft! En daar komt dat moment dat ik herken, dat gevoel dat ik nodig plassen moet. Het is zover, ik ga komen. Mijn hele lichaam spant zich aan, op zoek naar het moment van bevrijding. Ik til mijn billen van het badlaken en ineens is het daar: mijn climax. Het davert en dondert door mijn lichaam. Ik spuit al het vocht mijn vagina uit, alsof ik als een kind in mijn broek plas. De totale overgave is daar! Een gil klinkt. Ik zie sterretjes op een zonovergoten moment van totale overgave.
Dan zet de landing op aarde in. Mijn hart bonst terwijl mijn diepe zuchten bedaren. Ik kijk jou aan. “Jemig, wat was dit lekker zeg”, complimenteer ik jou. Je geeft me een kus op mijn hoofd. Ik hijg nog steeds, maar na een poosje zijn we verwikkeld in een intense tongzoen. “Kijk”, zeg je, “je plannetje met de handdoek heeft gewerkt”. In het witte zand is een nat spoor te zien, dat weldra door de zon opgedroogd zal zijn.
“…het moment van afscheid…”
Volkomen voldaan rol ik de badhanddoek weer op. Gearmd verlaten we het duingebied en komen weer op het strand terecht. Onze vier vrienden zitten in een kringetje. Ze doen zich te goed aan het lekkers dat we hebben meegenomen. “Hé daar heb je hun, ondeugend geweest zeker”, horen we Jasper roepen. “Toe joh”, probeert Linda hem tot de orde te roepen. Maar jij roept terug: “en lekker dat het was. Niet jaloers worden hoor. Wij gaan ons nog even afspoelen in de zee”. Er stijgen vrolijke geluiden op.
Als het weekend is afgelopen komt het moment van afscheid. Voor ons huisje kussen we elkaar en zeggen gedag. Iedereen laat weten het gezellig te hebben gehad. Jij en ik ook. “Kom je volgend weekend bij mij?”, vraag ik jou. Je knikt en zegt dat je dat heel graag wil. Voor ons is het overduidelijk: we zetten dit voort, want dit is absoluut veel meer dan vriendschap.
©afexa
